Değerli okurlarım,

Dünya hızla değişiyor, dengeler her gün biraz daha farklı mecralara kayıyor. “Sıradaki kriz nerede patlak verecek?” sorusu artık uzmanların değil, sokaktaki vatandaşın bile zihnini kurcalıyor. ABD’nin Venezuela’ya müdahale hazırlığında olduğuna dair söylentiler, küresel jeopolitiğin tansiyonunu bir anda yükseltirken, aslında tablo çok daha geniş bir gerilim hattına işaret ediyor.

Tayvan Boğazı’ndan Ukrayna’nın doğusuna, İran’dan Karayipler’e kadar uzanan devasa bir coğrafya, sanki görünmez bir fay hattı gibi titriyor. Bölge bölge artan hareketlilik, tıpkı büyük bir depremin habercisi olan o ürpertici sessizlikle çevrelenmiş durumda. Ekonomik hesaplar, enerji savaşları, vekâlet mücadeleleri ve güç rekabeti, gezegenin nabzını olması gerekenden daha hızlı atmaya zorluyor. Kısacası, dünya haritası her geçen gün “nöbet tutulan noktalarla” doluyor ve insanlık, küresel bir kırılmanın eşiğinde bekliyormuş izlenimi uyandırıyor.

BİR SAVAŞIN ANATOMİSİ

Savaşın tarihini biliriz:

Kılıçtan oka, baruttan topa, oradan tanklara ve uçaklara…

Ve sonra 1945 de Hiroşima ile Nagazaki’de insanlığın gördüğü en derin acı Atom bombası kullanıldı.

1990’larla birlikte savaşların ekran görüntülerine dönüştüğü yeni bir çağ başladı. Ancak bugün çok daha farklı, çok daha görünmez bir evredeyiz.

Artık savaş sadece cephenin iki yanından ibaret değil.

Savaş siber bir kodda, enerji vanasında, ekonomik yaptırımda, bilgi manipülasyonunda, psikolojik algıda.

Bir ülkenin enerji hatlarına yapılan saldırı, bir tank taburundan daha büyük hasar verebiliyor. Bir bankacılık sisteminin çökertilmesi, bir sınır ihlalinden daha yıkıcı olabiliyor. Enerji fiyatlarındaki milim oynama bile, milyonların yaşamını altüst eden zincir reaksiyonlar yaratıyor.

TEHLİKE YANIBAŞIMIZDA

Bugün dünya yalnızca coğrafi olarak değil; ekonomik, teknolojik ve zihinsel olarak birbirine bağlı.

Bir ülkedeki kriz, kıtalar ötesinde borsaları yere çalabiliyor; başka bir bölgede yaşanan bir çatışma, milyonlarca insanı göçe zorlayabiliyor.

Bu nedenle Türkiye’nin bulunduğu nokta, tarihin ve coğrafyanın tayin ettiği çok özel bir kavşak.

Enerji yolları, ticaret koridorları, kültürel geçiş hatları ve askeri strateji bölgeleri arasında bir denge köprüsüyüz.

Bu yüzden küresel bir gerilim listesi yapılırken Türkiye hiçbir zaman sadece izleyici bir ülke olmadığının değerlendirilmesi küreselciler tarafından mutlaka yapılmaktadır. Türkiye çoğu zaman oyunun içindedir, bazen aktör, bazen oyunu bozandır, bazen de barış arayışının merkezidir.

DİPLOMASİNİN GÜCÜ

Aktör olmak, çatışmanın tarafı olmak demek değildir.

Tam aksine, akılcı diplomasi, çok boyutlu dış politika ve barışı önceleyen tavır bugün en değerli güçtür.

Türkiye’nin savunma sanayisinde attığı yerli ve milli adımların yüzde 80 seviyelerine ulaşması, elbette bazı küresel çevrelerin rahatsız olmasına neden oluyor. Çünkü caydırıcılık artık sadece askerî güçle değil; üretim kapasitesi, teknolojik bağımsızlık ve stratejik öngörüyle ölçülüyor.

SAVAŞ ve MEDYA DİLİ

Gelelim savaşın başka bir cephesine: medya.

Savaş haberleri artık reyting garantili içerik gibi sunuluyor.

“An meselesi”, “alarm verildi”, “tetikte bekleniyor” gibi başlıklar elbette ilgi çekiyor ama toplumun psikolojisini yıpratıyor.

Oysa ihtiyacımız olan şey;

Panik değil bilgi, korku değil bilinç.

Çünkü doğru bilgi en az modern bir savunma sistemi kadar değerlidir.

Toplumu ayakta tutan şey, “korku pompalanması” değil, gerçeğin şeffaflığıdır.

TOPLUMSAL DİRENÇ

Bütün bu tablo karşısında yalnızca devletlerin değil, toplumların da hazırlıklı olması gerekir.

Bir ülkeyi ayakta tutan yalnızca ordusu değildir.

Aynı zamanda:

• Ekonomik dayanıklılığı

• Enerji güvenliği ve bağımsızlığı

• Siber savunma kapasitesi

• Gıda tedarik zincirinin kırılmazlığı

Bugünün görünmez savaşlarında bunların her biri en az askeri birlikler kadar önemlidir.

NÜKLEER SANTRALLER ve SİBER SALDIRILAR

Bugün savaşın en tehlikeli boyutu, görünmeyen cephelerde yaşanıyor.

Bir ülkenin tankı, tüfeği durabilir; fakat enerji hattına, nükleer tesisine veya siber altyapısına yapılan bir saldırı, devletin kalbine atılan bir hançerdir.

Dünya üzerindeki nükleer reaktörlerin bulunduğu bölgeler, artık büyük güçlerin hesaplaşma alanı hâline geldi.

• Ukrayna-Ermenistan ve Rusya’daki reaktörler,

• Orta Doğu’daki nükleer tesisler,

• Avrupa’nın enerji bağımlılığı,

• Kafkasya’daki gerilim noktaları…

Hepsi Türkiye’nin yanı başında, hepsi Türkiye’nin güvenlik haritasına doğrudan etki ediyor.

Unutulmamalıdır ki tek bir nükleer kaza, tek bir sabotaj, tek bir siber saldırı, milyonların kaderini değiştirecek felaketlere yol açabilir.

Bu nedenle Türkiye’nin:

• Güçlü nükleer güvenlik protokollerine,

• Gelişmiş siber savunma sistemlerine,

• Enerjide alternatif kaynaklara,

• Stratejik veri koruma altyapısına önceki dönemlere göre çok daha fazla ihtiyacı vardır.

BİZ BU COĞRAFYADA 1071’DEN BERİ KİLİT TAŞIYIZ

Bugün bölgede;

• Kriz varsa Türkiye çözüm üretir,

• Gerilim varsa Türkiye dengeler,

• Tehdit varsa Türkiye dur der,

• Barış gerekiyorsa Türkiye devreye girer.

Türkiye sadece “bir ülke” değildir;

Türkiye bölgesel güç dengelerinin mihenk taşıdır,

Türkiye enerji yollarının teminatıdır,

Türkiye jeopolitik kaosun ortasında dimdik duran bir devlettir.

Ve en önemlisi:

Türkiye, fırtınalarda savrulan değil, fırtınayı yönlendiren devlettir.

Bu gücü korumak ve büyütmek ise ancak:

• Bilinçli bir toplumla,

• Güçlü bir devlet aklıyla,

• Üretim odaklı bir ekonomiyle,

• Yerli-milli savunma vizyonuyla,

• Bilgiye dayalı güvenlik stratejileriyle mümkündür.

Biz güçlü olursak, coğrafya kader olmaktan çıkar.

Biz hazırlıklı olursak, tehdit gölgemizden korkar.

Biz birlik olursak, kimse bize oyun kuramaz.

Türkiye, geleceğin değil; bugünün ve yarının merkez ülkesidir.

İşte bu yüzden diyorum:

Korku değil akıl, panik değil plan, ayrılık değil dayanışma…

Bu milletin gerçek gücü işte budur. Hayırlı bir hafta diliyorum.