İnegöl, sanat adına bir ilke ev sahipliği yaptı.

Çok önemliydi.

İnegöl Belediyesi tarafından şehirde ilk kez düzenlendi ve “Uluslararası Renklerin İzinde Duvar Resimleri Festivali”, 10 gün sürdü.

Ne mi yapıldı?

Merkez Parkın üç farklı noktasında duvar ve zemin resimleri ile atölye çalışmaları gerçekleştirildi. Etkinlikte Endonezya’dan 4, Singapur’dan 2 sanatçı yer aldı.

Gönüllü proje küratörü Ayfer Çakal ve İnegöllü gönüllüler de çalışmalara destek verdi. Güzel Sanatlar Fakültesi öğrencisi Alp Yılmaz ile Ala Seramik sanatçısı Ayşe Seda Aratman da etkinlikte katkılar sundu.

Festival süresince vatandaşlar çalışmaların yakın takipçisi oldu.

02.00’lere kadar süren etkinlikler sosyal medyada da yoğun ilgi gördü. Ayrıca İNESMEK kursiyerleri ve hocaları da festivale katılarak, şehrin meydanında yeni eserler ortaya koydu.

Festival sonunda mutluluğu gözlerinden okunuyordu İnegöl Belediye Başkanı Alper Taban’ın…

“İşin özünde gönüllülük esasıyla yapılan her işin çok değer ve başarıya ulaştığını görüyoruz. İnegöl’ümüz de sanat adına aslında bir ilki yaşıyoruz. 28 Ağustos’tan bu yana da bizleri heyecanlandıran süreç oldu. İlk gün geldik ve ilk fırçayı duvara birlikte vurduk. Sonrasında ise şu an gördüğümüz eser gün yüzüne çıktı.10 günlük zaman dilimi içerisinde gece geç saatlere kadar çalışmalar yürüterek parkımız bu hale geldi. Tabi sadece gördüğünüz bu alan değil parkın üç ayrı noktasında çalışmalar yapıldı. İnşallah bu çalışmalar devam edecek. Burada amaçladığımız İnegöl’ümüz her zaman güzellikleriyle örnek teşkil eden yanlarıyla anılsın istiyoruz. Özel alan kazanmış olduk. Bu işi sadece bir duvarın, zeminin boyanması olarak görmemek gerekiyor. Bu şehrin ruhuna, kimliğine, geleceğine renk katacak bir yolculuktur. Festival geleneksel hale getirilmesi ve Anaformik Park formatında sürekli sanat alanları oluşturulmasını hedefliyoruz. İlerleyen dönemlerde fotoğraf yarışmaları ve farklı etkinliklerle şehrin sanatla anılan bir merkez olmasını amaçlıyoruz.”

Atamızın sözüyle bitirelim yazımızı…

“Bir millet sanattan ve sanatkardan mahrumsa tam bir hayata malik olamaz. Böyle bir millet bir ayağı topal, bir kolu çolak, sakat ve alil bir kimse gibidir. Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş olur.”