Bugün arefe yarın bayram

Bayramlar…

Bayram, insanın kalbinde yeniden filizlenen umutların adıdır.

Her toplum için milli ve dini bayramlar önemlidir.

Bayram insanın iç dünyasında derin anlamlar taşıyan özel zaman dilimleridir. Her bayram, bize sadece bir sevinci değil; aynı zamanda bir muhasebeyi, bir arınmayı ve yeniden insan olmayı hatırlatır.

Modern hayatın hızlı akışı içinde çoğu zaman birbirimizi ihmal eder olduk. Aynı sofrada oturup göz göze gelmeyi, bir “nasılsın” sorusunu içtenlikle sormayı unuttuk. Oysa bayramlar, tam da bu unutulan değerleri yeniden hatırlamak için bir fırsattır.

Bayram sabahı erkenden kalkıp giyilen temiz kıyafetler sadece bedenimizi değil, ruhumuzu da yeniler. Kılınan bayram namazı, edilen dualar ve verilen selamlar; aslında gönüller arasında kurulan görünmez bağlardır. Bayram, kırgınlıkların son bulduğu, küskünlüklerin yerini tebessüme bıraktığı müstesna bir zamandır.

Bayramın en güzel yanlarından biri de akraba ziyaretleridir. Uzun zamandır görüşemediğimiz büyüklerimizi ziyaret etmek, hal ve hatır sormak; sadece bir gelenek değil, aynı zamanda gönül bağıdır. Akrabalık ilişkilerini diri tutan bu ziyaretler, toplumu ayakta kalması için en güçlü değerlerden biridir.

Bir diğer önemli bayram geleneği ise kabir ziyaretleridir. Ebediyete uğurladığımız sevdiklerimizi hatırlamak, onların kabirleri başında dua etmek; hem bir vefa hem de bir hatırlayıştır. Hayatın faniliğini, zamanın ne kadar kıymetli olduğunu en derinden hissettiğimiz anlardır. Kabirler bize susarak çok şey anlatır…

Bayram bazıları için bayram neşesi değil, sessiz bir hüzündür…

Aslan ölür çakallara bayram olur.

Kim bir mümini kasten öldürürse cezası, içinde ebedi kalacağı cehennemdir. Allah ona gazap etmiş, onu lanetlemiş ve onun için pek büyük bir azap hazırlamıştır. (Nisa/93)

“Konu ne olursa olsun, verdiğin 'üzüntü' ve aldığın 'ah' bir cam parçasından daha keskindir. Dönüp dolaşıp üzerine basarsın. Kime ne yaparsan bir gün aynısını yaşarsın.” (Hz. Mevlana)

Bugün kapısını çaldığımız bir büyüğün duası, belki de hayatımızın en büyük kazancı olacaktır. Bir çocuğun gözlerindeki bayram heyecanı ise bize kaybettiğimiz masumiyeti hatırlatır. Bayram şekeri sadece ağızda değil, gönülde tat bırakmalıdır.

Ancak bayram sevincine gölge düşüren bir gerçek de var: Trafik kazaları…

Her bayram, sevdiklerine kavuşma telaşıyla yola çıkan nice insan, dikkatsizlik ve kurallara uymama nedeniyle geri dönemiyor. Oysa birkaç saat erken varma isteği, bir ömrün kararmasına değmez.

Direksiyon başına geçen herkes şunu unutmamalı: Trafik kuralları birer zorunluluk değil, hayat kurtaran kaidelerdir. Hız sınırlarına uymak, emniyet kemeri takmak, yorgun ve uykusuz yola çıkmamak; sadece kendi hayatımızı değil, başkalarının hayatını da korumaktır. Bayram yolculukları sabır ister, dikkat ister, sorumluluk ister.

Can dostlarımızı da unutmadan, kapılarımızın önüne ve sokaklarımıza bırakacağımız ‘bir kap yemek ve bir kap su’ sevaplarımıza sevap, insanlığımıza insanlık ekleyecektir. Aynı zamanda bu doğanın ve doğallığın gereğidir.

Yalnızları, garipleri ve ihtiyaç sahiplerini hatırlamadığımız bir bayram, eksik yaşanmış bir bayramdır. Bir yetimin başını okşamak, bir yaşlının elini tutmak, bir dostun gönlünü almak… İşte bayramın gerçek ruhu tam da burada saklıdır.

Belki de en çok ihtiyacımız olan şey; bayramı birkaç günle sınırlı bırakmamak. Hoşgörüyü, merhameti ve paylaşmayı hayatımızın her anına yayabilmek… Çünkü gerçek bayram, insanın kalbinde başlar ve yine orada yaşar.

‘Takvim “Bayram” dedi, silindi yazı’

Ramazan Bayramınızı en içten dileklerimle kutluyor, sağlıklı ve huzurlu nice bayramlar diliyorum.